De wereld volgens Jacques Tati
Jacques Tati bouwde zijn films als uurwerken: elk geluid, elke deur en elke passant klopt precies op zijn plaats. In het midden staat Monsieur Hulot, een man in een te korte broek die de moderne wereld probeert te begrijpen en er telkens net naast grijpt. Meer dan een halve eeuw later zijn zijn observaties over verkeer, techniek en verstedelijking nog altijd akelig herkenbaar. Tati filmde niet voor het gemak van de lach, maar voor de scherpte van de blik erna.
Deze zomer draaien we vier van zijn films opnieuw op het grote scherm, waar elk detail hoort. Kom kijken naar een wereld die grappiger wordt naarmate je beter kijkt.
Jour de Fête
Postbode François ziet een filmpje over Amerikaanse bezorgmethodes en besluit zijn eigen ronde door een klein Frans dorp radicaal te moderniseren, met alle gevolgen van dien. Tati's langspeeldebuut zit al vol met zijn latere handelsmerken: precieze fysieke komiek en een scherp oog voor hoe mensen zich verhouden tot vooruitgang.
Bekijk info & tickets
Les Vacances de Monsieur Hulot
Monsieur Hulot checkt in aan de Franse kust en laat binnen het uur een volledig hotel op zijn kop staan. Zonder één belangrijke dialoogzin bouwt Tati hier de blauwdruk van zijn latere films: stilte, timing en een hoofdpersonage dat de wereld liever ondergaat dan begrijpt.
Bekijk info & tickets
Mon Oncle
Twee werelden botsen: de rommelige, warme buurt van Hulot tegenover de steriele designvilla van zijn zus en schoonbroer, vol gadgets die niemand echt nodig heeft. Tati's eerste kleurenfilm is tegelijk zijn liefdesverklaring aan het oude en zijn scherpste grap over het nieuwe.
Bekijk info & tickets
Playtime
Tati bouwde er letterlijk een eigen stad voor: glazen kantoren, spiegelende gangen en een Parijs dat zichzelf niet meer herkent. Hulot verdwaalt er tussen tientallen andere personages, en net dat maakt Playtime tot zijn meest ambitieuze werk. Een film die vraagt om een groot scherm en volle aandacht in élke hoek van het beeld.
Bekijk info & tickets